Używasz nieaktualnej przeglądarki. Pobierz nową w celu lepszych doświadczeń.

Sprawdź jakie elementy muszą być na fakturze dokumentującej sprzedaż usług medycznych.

Usługi medyczne są zwolnione z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 i dotyczą odpowiednio:

  • pkt 18) usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane, wykonywane w ramach działalności leczniczej przez podmioty lecznicze;
  • pkt 18a) usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane, świadczone na rzecz podmiotów leczniczych na terenie ich przedsiębiorstw, w których wykonywana jest działalność lecznicza;
  • pkt 19) usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, świadczone w ramach wykonywania zawodów:
    a) lekarza i lekarza dentysty,
    b) pielęgniarki i położnej,
    c) medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej
    d) psychologa;
  • 19a) świadczenie usług, o których mowa w pkt 18 i 19, jeżeli usługi te zostały nabyte przez podatnika we własnym imieniu ale na rzecz osoby trzeciej od podmiotów, o których mowa w pkt 18 i 19;
  • Szczegółowy zakres elementów faktury (węższy niż określony w art. 106e ustawy), reguluje Rozporządzenie MF z dnia 3 grudnia 2013 r. w sprawie wystawiania faktur.

    W przypadku lekarzy wykonujących działalność w formie praktyki zawodowej i podmiotów leczniczych, którzy świadczą usługi opieki medycznej służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia – faktura dokumentująca wykonanie usługi powinna zawierać następujące dane:

  • datę wystawienia,
  • numer kolejny,
  • imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy usług oraz ich adresy,
  • nazwę (rodzaj) towaru lub usługi,
  • zakres wykonanych usług,
  • cenę jednostkową usługi,
  • kwotę należności ogółem,
  • wskazanie przepisu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, zgodnie z którą podatnik stosuje zwolnienie od podatku
  • Reasumując. Lekarze na fakturze nie muszą wykazywać stawki podatku VAT-ZW, ale koniecznie muszą wskazać podstawę prawną zwolnienia. Adnotację najczęściej umieszcza się w sekcji „uwagi”. Np. „usługi zwolnione z VAT na podstawie art. 42 ust. 1 pkt 18a”

    Płacisz składki ZUS z opóźnieniem? Zobacz jakie poniesiesz konsekwencje.

    Odeski za zapłatę składek po terminie. Naliczane niezależnie na każdy fundusz:

  • fundusz ubezpieczeń społecznych
  • fundusz ubezpieczenia zdrowotnego (NFZ)
  • Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych
  • Fundusz emerytur pomostowych
  • Przykład.
    Osoba prowadząca działalność gospodarczą opłacająca składki tylko za siebie, za miesiąc styczeń 2018 powinna wpłacić jednym przelewem (e-składka) kwotę 1232,16zł do dnia 12 lutego. Kwota ta wynika z podziału na fundusz:

  • FUS=846,91
  • FUZ=319,94
  • FP i FGŚP=65,31
  • Termin zapłaty to 12 luty 2018. Przedsiębiorca wpłacił dopiero 12 kwietnia 2018. Ilość dni, za które naliczamy odsetki to 60. Stopa procentowa odsetek=8%. Odsetki liczymy od poszczególnych funduszy:

  • odsetki od FUS (846,91×8%/365×60)=11,13->11zł (zaokrąglamy do pełnych złotych)
  • odsetki od FUZ (319,94×8%/365×60)=4zł – W związku z zasadami zaokrągleń nie pobiera się odsetek w kwocie 8,00 zł. Odsetki w przykładzie = 0zł
  • odsetki od FP i FGŚP (65,31,94×8%/365×60)=1zł – W związku z zasadami zaokrągleń nie pobiera się odsetek w kwocie 8,00 zł. Odsetki w przykładzie = 0zł
  • Reasumując. Przedsiębiorca musi wpłacić kwotę 846,91+11,00+319,94+65,31=1243,16zł

    Warto dodać, że opóźnienie z zapłatą składek zus u osób, które podlegają dobrowolnie pod ubezpieczenie chorobowe powoduje utratę prawa do zasiłku na okres 90 dni. Nawet jeden dzień opóźnienia może spowodować, że przyszły ewentualny zasiłek nie będzie wypłacony, a za czas zwolnienia będzie trzeba opłacić pełne składki.

    Wygodna księgowość stacjonarna dla wszystkich

    W 2018 roku wprowadziliśmy nowy produkt do naszej oferty księgowej. Stało się tak za sprawą próśb naszych Klientów aby obok księgowości online mieć także usługi dla bardziej wymagających. No i mamy to. Stacjonarne biuro rachunkowe dla Klientów z całego kraju. Oczywiście musimy być lepsi od konkurencji. Jesteśmy! Co jest najgorsze przy umowach z biurem rachunkowym „za rogiem”? …
    najgorszy jest ten dzień! Dzień, w którym trzeba pojechać do biura oddać „papiery” za ubiegły miesiąc. Już na samą myśl o tym przychodzi stres. Pomyśl. Godzina na dojazd…bo korki. Druga godzina na miejscu bo szukasz miejsca do zaparkowania, bo do księgowej jest kolejka itd. No i trzecia godzina na powrót…w korkach. Ile kosztują Ciebie 3 godziny? Ile możesz zarobić w 3 godziny? Pokażmy to na przykładzie:
    – programista pracuje w domu ze stawką 75zł/godzinę
    – za obsługę księgową opłaci 150zł miesięcznie
    – czas dojazd/biuro/powrót średnio zajmuje 3 godziny
    – ile kosztuje programistę z przykładu księgowość „za rogiem”? 150+3×75=375zł netto!

    Na szczęście masz opcję. Możesz kupić te same usługi za 150zł. Rachunek jest prosty: 150zł < 375zł.
    Oto jak w skrócie wygląda księgowość stacjonarna w kpir50:
    – wysyłasz email, aby zamówić kuriera
    – na drugi dzień kurier odbiera kopertę z fakturami
    – na kolejny dzień my odbieramy przesyłkę i możemy księgować
    – dostajesz wyniki mailem, opłacasz ZUS i podatki. Tyle.
    Cała reszta jest po naszej stronie. W tym także przechowywanie dokumentacji, archiwizacja, utylizacja zgodna z RODO. Oczywiście w razie kontroli nie tracisz w ogóle czasu, bo będziemy Ciebie reprezentować. Zapraszamy!!!

    Księgowość dla lekarzy

    Zapraszamy do współpracy całą branżę medyczną. Już niemal 50% naszych Klientów stanowią właśnie lekarze. Jeżeli jesteś lekarzem, pielęgniarką, ratownikiem medycznym lub rehabilitantem to nasza oferta jest dla Ciebie. Co o Was wiemy? Nie macie czasu, potrzebujecie wygodnej księgowości i…i nie macie czasu. Dlatego nasze biuro w ofercie ma 2 produkty księgowe, które idealnie pasują dla Waszej branży.
    1. księgowość online
    2. księgowość stacjonarna
    Zarówno opcja księgowości online jak i druga opcja – księgowość stacjonarna to oferta księgowości przede wszystkim wygodnej. W opcji online – dokumenty przesyłasz mailem. W opcji stacjonarnej – przyjedzie kurier. Lepszej oferty na rynku nie i raczej nie będzie. Szczegóły na https://kpir50.pl

    Biuro rachunkowe dla programisty

    W 2018 roku wprowadziliśmy specjalną ofertę dla programistów z całego kraju. To oferta dedykowana branży IT. Nie ważne gdzie mieszkasz bo to oferta dla wszystkich. Większość naszych Klientów w opcji „księgowości online” to własnie branża IT. Od nich właśnie wyszedł ten pomysł. Dlaczego to takie dobre rozwiązanie? Po pierwsze nic Cię nie interesuje co związane jest z księgowością. 100% oddajesz w ręce specjalistów w tej dziedzinie. Po Twojej stronie będzie:

  • zamówić kuriera
  • zapłacić ZUS, PIT i VAT
  • Fajnie? Miało być wygodnie więc jest wygodnie. Miało być all inclusive – jest. Wszystko włącznie z rozliczeniem rocznym masz w cenie 150zł netto miesięcznie. Jeżeli interesuje Cię nasz flagowy produkt księgowy – księgowość online – przekonaj się jakie to proste. Wystarczy zeskanować faktury i wysłać maila. I to wszystko. Cała praca księgowa odbywa się po stronie biura rachunkowego kpir50. Każdy otrzymuje dedykowaną księgową. Oddaj księgowe sprawy w ręce specjalistów a otrzymasz w zamian:

  • dedykowana księgowa
  • nic nie księgujesz samodzielnie
  • fakturowanie online
  • super wygoda
  • kontakt online
  • wysyłka e-deklaracji
  • obsługa ZUS
  • najlepsze ceny w kraju
  • odpowiedzialność – ubezpieczanie OC na 100tys
  • Szczegóły na https://kpir50.pl

    SKŁADKI DO ZUS PRZEDSIĘBIORCY W 2019 PREZENTUJĄ SIĘ NASTĘPUJĄCO:

    TYLKO SKŁADKA ZDROWOTNA – 342,32

    ZUS PREFERENCYJNY BEZ SKŁADKI CHOROBOWEJ – 539,35

    ZUS PREFERENCYJNY ZE SKŁADKĄ CHOROBOWĄ – 555,89

    ZUS NORMALNY BEZ SKŁADKI CHOROBOWEJ – 1246,92

    ZUS NORMALNY ZE SKŁADKĄ CHOROBOWĄ – 1316,97

    „MAŁY ZUS” OD 2019 – ustalany indywidualnie

    Zmiana formy opodatkowania 2019


    FORMĘ OPODATKOWANIA MOŻNA ZMIENIĆ RAZ W ROKU NA DANY ROK. TERMIN NA ZŁOŻENIE INFORMACJI O FORMIE OPODATKOWANIA TO 20 DZIEŃ MIESIĄCA PO MIESIĄCU, W KTÓRYM UZYSKANO PIERWSZY PRZYCHÓD W ROKU. WYJĄTKIEM JEST SYTUACJA, W KTÓREJ PIERWSZY PRZYCHÓD W ROKU NASTĄPI W GRUDNIU. WTEDY TERMIN JEST KRÓTSZY – ZMIANĘ NALEŻY DOKONAĆ DO DNIA 31 GRUDNIA

    Przykład 1.

    Przedsiębiorca w roku 2018 rozliczał się na zasadach ogólnych. W 2019 z uwagi na przewidywane duże dochody zamierza rozliczać się na podatku liniowym. Pierwszy przychód osiągnie w styczniu. Termin na zmianę formy opodatkowania ma do 20 lutego 2019.

    Przykład 2.

    Przedsiębiorca w roku 2018 rozliczał się na ryczałcie ewidencjonowanym. Od 2019 chce rozliczać się na zasadach ogólnych. Pierwszy przychód osiągnie dopiero w lipcu 2019. Termin na zmianę formy opodatkowania minie 20 sierpnia 2019.

    Przykład 3.

    Przedsiębiorca w roku 2018 rozliczał się na podatku liniowym. Od 2019 chce rozliczać się na zasadach ogólnych. Działalność była zawieszona od 2018 roku. Planowane odwieszenie nastąpi od 1 kwietnia 2019. Pierwszy przychód osiągnie w maju 2019. Termin na złożenie zmiany formy opodatkowania minie w tym przypadku 20 czerwca 2019 roku.

    Przykład 4.

    Przedsiębiorca w roku 2018 rozliczał się na podatku liniowym. Od 2019 chce rozliczać się na zasadach ogólnych. Działalność była zawieszona od 2018 roku. Planowane odwieszenie nastąpi od 1 grudnia 2019. Pierwszy przychód osiągnie w grudniu 2019. Termin na złożenie zmiany formy opodatkowania minie w tym przypadku 31 grudnia 2019.

    Przykład 5.

    Przedsiębiorca w roku 2018 rozliczał się na zasadach ogólnych. Od 2019 chce rozliczać się na podatku liniowym. W związku z tym, że pierwszy przychód w roku zostanie osiągnięty dopiero w grudniu – termin za zmianę formy opodatkowania minie 31 grudnia 2019 roku.

    ZMIENIŁY SIĘ TAKŻE ZASADY TERMINU INFORMOWANIA O WYBORZE WPŁACANIA ZALICZEK PIT5/PIT5L (MIESIĘCZNIE LUB KWARTALNIE)

    Przykład 6.

    Przedsiębiorca w roku 2018 rozliczał się na zasadach ogólnych i wpłacał zaliczki miesięcznie. Od 2019 chce wpłacać zaliczki kwartalnie. Informację o wyborze zaliczek kwartalnych dokona w zeznaniu rocznym za rok 2019 czyli na początku 2020 roku (wykaże w zeznaniu zaliczki kwartalne). W 2019 nie musi informować urzędu skarbowego.

    Przykład 7.

    Przedsiębiorca w roku 2018 rozliczał się na zasadach ogólnych i wpłacał zaliczki kwartalnie. Od 2019 chce wpłacać zaliczki miesięcznie. Informację o wyborze zaliczek miesięcznych dokona w zeznaniu rocznym za rok 2019 czyli na początku 2020 roku (wykaże w zeznaniu zaliczki miesięczne). W 2019 nie musi informować urzędu skarbowego.

    Leasing samochodów 2019

    Ministerstwo Finansów zaplanowało od 1 stycznia 2019 r. szereg zmian w zakresie podatków dochodowych. Nowelizacja ma swoim zakresem objąć również przepisy dotyczące leasingu samochodów osobowych. W poniższym artykule przedstawiamy w jaki sposób rewolucyjne zmiany odniosą się do nabywania samochodów w oparciu o umowy leasingu.


    Aktualne przepisy i planowane zmiany

    Najpopularniejszą wśród przedsiębiorców formą leasingu obejmującego samochody osobowe jest leasing operacyjny. Jego idea polega na tym, że właścicielem samochodu przez cały okres trwania umowy jest leasingodawca, natomiast przedsiębiorca pełniący rolę leasingobiorcy korzysta z samochodu ponosząc miesięczne opłaty przybierające postać rat leasingowych.

    Określone w umowie leasingu operacyjnego raty leasingowe stanowią dla przedsiębiorcy koszt podatkowy w pełnej wysokości. Dodatkowo przedsiębiorca zalicza w całości do kosztów wszelkie wydatki związane z używaniem i eksploatacją leasingowanego samochodu. Co więcej, zgodnie z art. 23 ust. 3b ustawy PIT przedsiębiorca używający samochód osobowy na podstawie umowy leasingu nie mają obowiązku prowadzenia ewidencji pojazdów (potocznie nazywanej „kilometrówką”).

    W myśl natomiast zmian, które mają zacząć obowiązywać od początku 2019 r. opłaty wynikające z umowy leasingu dotyczące danego samochodu osobowego nie będą stanowić kosztu uzyskania przychodów w wysokości przekraczającej ich część ustaloną w takiej proporcji, w jakiej kwota:

    • 225.000 zł – w przypadku samochodu osobowego będącego pojazdem elektrycznym (UWAGA! przepis wejdzie w życie po decyzji przez KE – termin nie jest znany)

    • 150.000 zł – w przypadku pozostałych samochodów osobowych,

    pozostaje do wartości samochodu osobowego będącego przedmiotem tej umowy.

    Ponadto zgodnie z projektem ustawy w sytuacji gdy rata leasingowa ma obejmować również naliczony podatek od towarów i usług, w tej części, w której zgodnie z przepisami o VAT, podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty lub zwrot różnicy podatku od towarów i usług.

    Przykład 1.

    Przedsiębiorca podpisał umowę leasingu operacyjnego, której przedmiotem jest samochód osobowy o wartości 180 000 zł. Miesięczna rata leasingowa wynosi 2000 zł. Jeżeli umowa zostanie zawarta do końca 2018 r. to przedsiębiorca będzie mógł uwzględnić w kosztach podatkowych ratę w pełnej wysokości. Jeżeli jednak umowa zostanie zawarta w 2019 r. to podatnik będzie mógł ująć w kosztach tylko taką część raty leasingowej która odpowiada proporcji w jakiej kwota 150 000 zł pozostaje do wartości samochodu. W konsekwencji zaliczenie do kosztów w 2019 r. będzie wyglądało następująco:
    – stosunek kwoty limitu do wartości samochodu: 150 000/180 000 x 100% = 83,33%
    – kwota raty leasingowej która podlega ujęciu w kosztach: 2000 x 83,33% = 1666,60 zł.

    Zgodnie z zapowiadanymi przepisami przejściowymi do umów leasingu zawartymi przed 1 stycznia 2019 r. znajdą zastosowanie aktualnie obowiązujące przepisy. Jeżeli natomiast umowa leasingu zostanie podpisana już w nowym roku to przy ustalaniu kosztu podatkowego raty leasingowej przedsiębiorca będzie musiał wziąć pod uwagę limit 150 000 zł.

    Zmianie ulegną również regulacje dotyczące ujmowania w koszty wydatków związanych z używaniem samochodów leasingowanych (np. wydatki na paliwo, naprawy, części zamienne itp.). Jak już zaznaczono obecnie prawo pozwala zaliczać do kosztów podatkowych opisane wydatki w pełnej wysokości. Podatnik nie ma obowiązku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu, co oznacza, że nawet jeżeli leasingowany samochód jest wykorzystywany do celów innych niż działalność gospodarcza to i tak w rozliczeniu podatkowym można ująć pełną wartość poniesionego wydatku.

    Od 2019 r. wydatki związane z używaniem samochodu osobowego służącego podatnikowi także do innych celów niż działalność gospodarcza podlegać będą zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów w wysokości 75% tych wydatków. Przedsiębiorcy będą mogli zaliczyć 100% wydatków pod warunkiem, że samochód będzie w całości wykorzystywany wyłącznie do prowadzenia działalności gospodarczej. Aby udowodnić ten fakt, przedsiębiorca będzie musiał prowadzić ewidencję przebiegu pojazdów (wykorzystywana będzie w tym zakresie ewidencja stosowana dla celów VAT). W przypadku nieprowadzenia przez podatnika ewidencji dla celów VAT, także dla celów podatku dochodowego przyjmować się będzie, że samochód osobowy jest wykorzystywany do tzw. użytku mieszanego, chyba że podatnik nie jest na podstawie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług zobowiązany do prowadzenia takiej ewidencji.

    Przykład 2.

    Przedsiębiorca wziął w leasing operacyjny samochód osobowy, który wykorzystuje do celów firmowych jak i do użytku prywatnego. Załóżmy, że w styczniu 2019 r. podatnik poniósł wydatek na paliwo w kwocie 600 zł. W takim przypadku do kosztów podatkowych może zaliczyć 75% wydatków, a więc kwotę 450 zł. Jeżeli podatnik chciałby zaliczyć do kosztów pełną kwotę musiałby wykorzystywać samochód wyłącznie do działalności gospodarczej oraz prowadzić ewidencję przebiegu pojazdu

    Leasing czy może najem?

    Od 2019 roku limit 150 000 zł wartości samochodu, jak i limit 75% wydatków związanych z używaniem samochodu odnosi się do umowy leasingu, jak i do umowy najmu. W rezultacie począwszy od 2019 r. nowe zasady opodatkowania samochodów osobowych stosuje się zarówno do leasingu operacyjnego jak i do umowy najmu.


    Wydatki na ubezpieczenie leasingowanego samochodu

    Znowelizowana ustawa zakłada podwyższenie limitu z 20.000 euro do 150.000 zł.

    W tym miejscu trzeba również zaznaczyć, że opisany limit dotyczy wyłącznie tych składek ubezpieczeniowych, których wysokość jest uzależniona od wartości samochodu. W konsekwencji nie ulega wątpliwości, że limitowi 150.000 zł podlegają składki AC oraz GAP.

    Powyższemu ograniczeniu nie podlegają natomiast składki OC oraz NNW. Nie dotyczy tych składek także limit 75%. Zatem wysokość składki na OC oraz na NNW zaliczaamy w 100% w koszty podatkowe.


    Przykład 3.

    Przedsiębiorca podpisał umowę leasingu samochodu osobowego o wartości 160 000 zł. Składka AC z tego tytułu wynosi 3500 zł. Składka roczna GAP wynosi 1000zł, OC – 1000zł oraz NNW w wysokości 100zł Przyjmując, że umowa leasingu została podpisana w 2019 r. podatnik będzie mógł uwzględnić w kosztach następującą wysokość składki:


    – stosunek kwoty limitu do wartości samochodu: 150 000/160 000 x 100% = 93,75%
    – kwota składki AC która podlega ujęciu w kosztach: 3500 zł x 93,75% = 3281,25 zł
    – kwota składki GAP do ujęcia w kosztach podatkowych: 1000 zł x 93,75 = 937,50 zł
    – składka OC 1000zł – w całości w kosztach podatkowych
    – składka NNW 100 zł – także wliczona w całości do kosztów.

    Nabycie samochodu osobowego w 2019 r.

    Jednym z najczęściej wykorzystywanych w prowadzonej działalności gospodarczej składnikiem majątku jest samochód osobowy. Z początkiem 2019 r. zmianie ulegną zasady ujmowania w kosztach wydatków związanych z nabywaniem pojazdów. W poniższym artykule analizujemy wpływ planowanych nowelizacji na sposób podatkowego rozliczenia kosztów związany z zakupem samochodu osobowego.
    Zakup auta w kosztach podatkowych

    Wydatki poniesione przez przedsiębiorcę na zakup samochodu osobowego nie mogą zostać w całości ujęte bezpośrednio w kosztach uzyskania przychodu. Samochód stanowiący własność podatnika i wykorzystywany do prowadzenia działalności gospodarczej dłużej niż rok spełnia bowiem definicję środka trwałego zawartą w art. 22a ust. 1 ustawy PIT. W przypadku natomiast środków trwałych ich wartość początkowa jest ujmowana w kosztach poprzez systematycznie dokonywane odpisy amortyzacyjne. Jak bowiem wynika z treści art. 22 ust. 8 ww. ustawy kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z przepisami ustawy.

    W świetle powyższego przedsiębiorca jest zobowiązany ustalić wartość początkową środka trwałego (którą w tym przypadku będzie cena zakupu samochodu), wybrać odpowiednią metodę oraz stawkę amortyzacyjną, a także ująć samochód w ewidencji środków trwałych.

    Należy jednak mieć na uwadze, że zgodnie z aktualnym stanem prawnym niektóre odpisy amortyzacyjne od wartości początkowej samochodu osobowego nie mogą stanowić kosztu podatkowego w pełnej wysokości. W myśl bowiem art. 23 ust. 1 pkt 4 ustawy PIT nie uważa się za koszt uzyskania przychodów odpisów z tytułu zużycia samochodu osobowego, w części ustalonej od wartości samochodu przewyższającej równowartość:

    a)30 000 euro – w przypadku samochodu osobowego będącego pojazdem elektrycznym w rozumieniu ustawy z dnia 11 stycznia 2018 r. o elektromobilności i paliwach alternatywnych
    b)20 000 euro – w przypadku pozostałych samochodów osobowych
    – przeliczonej na złote według kursu średniego euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z dnia przekazania samochodu do używania.

    W konsekwencji jeżeli wartość nabytego samochodu osobowego przekracza ww. limity to podatnik zaliczy do kosztów uzyskania przychodu tylko tą część odpisu amortyzacyjnego, która proporcjonalnie odpowiada wartości limitu do wartości samochodu.

    Projektowana zmiana limitów od 2019 r.

    Zgodnie z projektem ustawy nowelizującej z 25.09.2018 r. powyższy przepis ma ulec zmianie poprzez podniesienie wskazanych limitów. Nowe brzmienie art. 23 ust. 1 pkt 4 ustawy PIT wskazuje, że nie uważa się za koszt uzyskania przychodów odpisów z tytułu zużycia samochodu osobowego, w części ustalonej od wartości samochodu przewyższającej równowartość:

    a)225 000 zł – w przypadku samochodu osobowego będącego pojazdem elektrycznym w rozumieniu ustawy z dnia 11 stycznia 2018 r. o elektromobilności i paliwach alternatywnych
    b) 150 000 zł – w przypadku pozostałych samochodów osobowych

    To w jaki sposób od 2019 r. podatnicy będą mogli rozliczać odpisy amortyzacyjne od nabytych samochodów osobowych prezentują poniższe przykłady.

    Przykład 1.

    Podatnik zakupił w 2019 r. samochód osobowy o wartości 100 000 zł. Miesięczny odpis amortyzacyjny od ustalonej wartości początkowej wynosi 2 500 zł. W takim przypadku podatnik może ująć w kosztach pełną wartość odpisu.

    Przykład 2.

    Podatnik zakupił w 2019 r. samochód osobowy o wartości 170 000 zł. Miesięczny odpis amortyzacyjny od ustalonej wartości początkowej wynosi 4 200 zł. W tej sytuacji podatnik uzna za koszt wysokość odpisu amortyzacyjnego obliczonego według proporcji:
    150 000/ 170 000 x 100% = 88,24%
    4200 x 88,24% = 3706,08 zł

    Wydatki związane z używaniem samochodu osobowego

    W świetle aktualnie obowiązujących przepisów wszelkie wydatki związane z używaniem oraz eksploatacją samochodu osobowego zakwalifikowanego jako środek trwały stanowią koszt podatkowy w pełnej wysokości. Należy bowiem zaznaczyć, że limit wydatków podlegających ujęciu w rozliczeniu podatkowym, wynikający z tzw. „kilometrówki”, dotyczy wyłącznie tych pojazdów które nie zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych. W efekcie zakwalifikowanie nabytego samochodu jako środka trwałego pozwala na dokonywanie pełnego odliczenia wydatków ponoszonych na paliwo, naprawy, części zamienne, ubezpieczenie OC, NNW itp.
    Projekt ustawy zmieniającej zakłada, że od stycznia 2019 r. przedsiębiorca będzie mógł zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów jedynie 75% ww. wydatków. Jeżeli natomiast chciałby ująć w kosztach pełną wartość wydatków musi wykazać, że samochód jest w całości wykorzystywany do prowadzenia działalności gospodarczej.

    Do ustawy PIT wprowadzono bowiem nowy art. 23 ust. 1 pkt 46a, który podaje, iż nie uważa się za koszt uzyskania przychodów 25% poniesionych wydatków z tytułu kosztów używania samochodu osobowego będącego składnikiem majątku firmowego, na potrzeby prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej – jeżeli samochód osobowy jest wykorzystywany również do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą prowadzoną przez podatnika.

    W konsekwencji firmowy samochód wykorzystywany zarówno do działalności gospodarczej jak i do celów firmowych daje prawo do rozliczenia jedynie 75% wydatków związanych z używaniem takiego samochodu.
    Pojawia się zatem pytanie kiedy można uznać, że samochód jest wykorzystywany wyłącznie do celów związanych z działalnością gospodarczą. Odpowiedź podsuwa nowo art. 23 ust. 5f ustawy PIT, z którego wynika, że w przypadku nieprowadzenia przez podatnika ewidencji, o której mowa w art. 86a ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług, uznaje się, że samochód osobowy jest wykorzystywany również do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą podatnika.

    W konsekwencji od nowego roku możliwość zaliczenia do kosztów 100% wydatków związanych z używaniem samochodu osobowego będzie obejmować wyłącznie tych przedsiębiorców którzy prowadzą ewidencję przebiegu pojazdów wykorzystywaną na gruncie podatku VAT.

    Przykład 3.

    Podatnik jest właścicielem samochodu osobowego, który wykorzystuje do celów mieszanych. W rezultacie odlicza on jedynie 50% podatku VAT z tytułu wydatków związanych z używaniem pojazdu. Nie jest również zobowiązany do prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu o której mowa w art. 86a ust. 4 ustawy VAT. Powoduje to, że na gruncie ustawy PIT, począwszy od 2019 r., uznaje się, że samochód jest wykorzystywany również do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą, co oznacza, że ujęciu w kosztach podatkowych podlega jedynie 75% wydatków związanych z używaniem samochodu.

    Przykład 4.

    Podatnik jest właścicielem samochodu osobowego, który wykorzystuje wyłącznie w zakresie prowadzenia firmy. Na gruncie podatku VAT odlicza on 100% podatku naliczonego związanego z wydatkami na korzystanie z auta. W tym celu musi prowadzić ewidencję przebiegu pojazdu o której mowa w art. 86a ust. 4 ustawy PIT. Ta okoliczność skutkuje także tym, że w zakresie podatku PIT uznaje się, iż przedsiębiorca wykorzystuje samochód wyłącznie do celów związanych z działalnością gospodarczą, co daje mu prawo do zakwalifikowania jako koszt 100% wydatków poniesionych na używanie samochodu osobowego.

    Użytkowanie prywatnego samochodu bez kilometrówki – zmiany od 2019 r.

    Często zdarza się, że przedsiębiorcy w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wykorzystują swój prywatny samochód osobowy. Do tej pory wszelkie wydatki związane z użytkowaniem takiego pojazdu były rozliczane w oparciu o ewidencję przebiegu pojazdów, potocznie nazywaną „kilometrówką”. Z początkiem 2019 r. przedstawione zasady mają ulec radykalnej zmianie. W poniższym artykule prezentujemy wpływ planowanych nowelizacji na sposób ujęcia w kosztach podatkowych wydatków związanych z prywatnym samochodem.

    Stan prawny do 31.12.2018

    W świetle przepisów, które obowiązują do końca 2018 r., podatnicy korzystający z prywatnych samochodów do celów firmowych muszą mieć przede wszystkim na uwadze treść art. 23 ust. 1 pkt 46 ustawy PIT. Zgodnie z tym przepisem nie uważa się za koszt uzyskania przychodów poniesionych wydatków z tytułu używania niewprowadzonego do ewidencji środków trwałych samochodu osobowego, w tym także stanowiącego własność osoby prowadzącej działalność gospodarczą, dla potrzeb działalności gospodarczej podatnika – w części przekraczającej kwotę wynikającą z pomnożenia liczby kilometrów faktycznego przebiegu pojazdu oraz stawki za 1 km przebiegu (kilometrówka). W celu ustalenia faktycznego przebiegu samochodu podatnik jest obowiązany do prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu.

    W myśl natomiast art. 23 ust. 5 ustawy PIT przebieg pojazdu, o którym mowa w ust. 1 pkt 36 i 46, powinien być udokumentowany w ewidencji przebiegu pojazdu potwierdzonej przez podatnika na koniec każdego miesiąca. Do prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu obowiązana jest osoba używająca tego pojazdu. W razie braku tej ewidencji wydatki ponoszone przez podatnika z tytułu używania samochodów na potrzeby podatnika nie stanowią kosztu uzyskania przychodów.

    Z przedstawionego stanu prawnego wynika zatem, że do tej pory przedsiębiorca, który wykorzystywał w firmie swój prywatny samochód osobowy (i nie wprowadził go do ewidencji środków trwałych) był zobowiązany do prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu. Powodowało to, że wszelkie koszty związane z używaniem i eksploatacją prywatnego samochodu mogły zostać ujęte w kosztach podatkowych prowadzonej firmy tylko w ramach limitu obliczonego w oparciu o kilometrówkę.

    Nowelizacja przepisów ustawy PIT

    Na skutek ustawy zmieniającej z 25.09.2018 r. powyższe przepisy mają zostać przeredagowane. Projekt ustawy zakłada, że cytowany art. 23 ust. 1 pkt 46 ma otrzymać następujące brzmienie: Nie uważa się za koszt uzyskania przychodów poniesionych wydatków z tytułu kosztów używania, stanowiącego własność podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, samochodu osobowego niebędącego składnikiem majątku, o którym mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, oraz składek na ubezpieczenie takiego samochodu; te wydatki i składki w wysokości 20% stanowią jednak koszty uzyskania przychodów pod warunkiem, że samochód ten jest wykorzystywany również do celów związanych z działalnością gospodarczą prowadzoną przez podatnika.

    Dodatkowo od 1 stycznia 2019 r. art. 23 ust. 5 ww. ustawy, stanowiący o obowiązku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu, nie będzie dotyczył przedsiębiorców wykorzystujących swój prywatny samochód do celów firmowych.

    Jakie skutki wywołują powyższe przepisy? Przede wszystkim w stosunku do przedsiębiorców zniesiono zarówno limit wynikający z kilometrówki jak i obowiązek prowadzenia ewidencji pojazdów. Z drugiej jednak strony podatnik, który wykorzystuje w swojej firmie prywatny samochód będzie mógł zaliczyć do kosztów podatkowych jedynie 20% poniesionych wydatków.

    Przykład 1.

    Przedsiębiorca wykorzystuje w prowadzonej działalności gospodarczej samochód osobowy. W grudniu 2018 r. poniósł wydatki na paliwo, przegląd, opłaty za parkowanie oraz autostrady w kwocie 570 zł. Obliczony na podstawie prowadzonej ewidencji przebiegu pojazdu limit kilometrówki wynosił 615 zł. W takiej sytuacji podatnik może ująć w kosztach grudnia wydatki z tytułu użytkowania swojego prywatnego samochodu w pełnej wysokości, tj. 570 zł.

    Przykład 2.

    Przedsiębiorca wykorzystuje w prowadzonej działalności gospodarczej samochód osobowy. Załóżmy, że w styczniu 2019 r. poniesie wydatki na paliwo, części zamienne oraz płyn do chłodnicy w kwocie 600 zł. W takim przypadku podatnik nie musi prowadzić ewidencji przebiegu pojazdu i co za tym idzie ustalać limitu kilometrówki. Jednak, z uwagi na fakt, że samochód jest jego majątkiem prywatnym, a nie firmowym, do kosztów uzyskania przychodu zaliczyć może jedynie 20% wydatków, tj. 120 zł.

    Na zakończenie warto zwrócić uwagę na jeszcze jedną istotną kwestię. O ile bowiem aktualne brzmienie art. 23 ust. 1 pkt 46 ustawy PIT odnosi się do samochodu osobowego niewprowadzonego do ewidencji środków trwałych, o tyle od nowego roku powyższy przepis dotyczyć będzie samochodów osobowych niebędących składnikiem majątku, o którym mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1.

    Cytowany art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy PIT wskazuje, że firmowymi składnikami majątkowymi są:

    a)środki trwałe podlegające ujęciu w ewidencji środków trwałych ,
    b)składniki majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1 (poniżej 10 000 zł) z wyłączeniem składników, których wartość początkowa nie przekracza 1500 zł,
    c)składniki majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych,
    d)składniki majątku stanowiącymi spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego lub udział w takim prawie, które nie podlegają ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.