Rozpoczynanie własnej praktyki lekarskiej to nie tylko misja pomagania pacjentom, ale też wyzwanie biurokratyczne. Jednym z pierwszych kroków przy wypełnianiu wniosku w CEIDG jest wybór kodów PKD (Polskiej Klasyfikacji Działalności). Choć może się to wydawać formalnością, poprawne dopasowanie kodów ma kluczowe znaczenie dla Twoich rozliczeń i zakresu usług.
Rodzaje PKD w działalności lekarskiej
Większość lekarzy opiera swoją działalność na jednym z trzech podstawowych kodów:
86.21.Z (Praktyka lekarska ogólna) – Ten kod wybierasz, jeśli jesteś lekarzem rodzinnym lub internistą i oferujesz podstawową opiekę zdrowotną, konsultacje ogólne, diagnoza, skierowania, wystawianie recept, wystawianie zwolnień lekarskich.
86.22.Z (Praktyka lekarska specjalistyczna) – To „must-have” dla każdego specjalisty (kardiologa, chirurga, okulisty czy psychiatry). Ten kod obejmuje również diagnostykę (np. opisywanie badań USG czy RTG) oraz zabiegi medycyny estetycznej wykonywane przez lekarzy.
86.23.Z (Praktyka lekarska dentystyczna) – Dedykowany stomatologom, zarówno tym zajmującym się leczeniem ogólnym, jak i ortodoncją czy chirurgią szczękową.
Dodatkowe kody PKD u lekarzy
Twoja działalność może wykraczać poza sam gabinet. Jeśli planujesz prowadzić szkolenia dla innych medyków, warto dodać kod 85.59.B (Pozostałe formy edukacji). Jeżeli natomiast samodzielnie wykonujesz zaawansowaną diagnostykę obrazową we własnej pracowni, rozważ kod 86.91.A.
Podsumowanie
Lekarz, który zakłada działalność gospodarczą już na etapie rejestracji do CEIDG musi podać PKD. W 99% będzie to jeden z głównych 3 kodów:
- 86.21.Z – jeżeli jesteś lekarzem ogólnym
- 86.22.Z – jeżeli jesteś lekarzem specjalistą
- 86.23z – jeżeli jesteś lekarzem stomatologiem
We wniosku podajesz kod PKD główny (wiodący) + jeżeli jest taka potrzeba – dodajesz kody PKD dodatkowe. Jeżeli podasz jeden kod PKD wiodący – w przyszłości będziesz mógł oczywiście dodać kody lub kody PKD dodatkowe. Będąc pod opieką KPIR50 takie zmiany masz zagwarantowane zawsze bezpłatnie!
